Rosja w polskiej pigułce

By Marta Koblanska, February 9, 2026, 12:00 Poland’s time, photo: sunflowers, thanks to Pixabay

Kiedy podajesz paszport na granicy, w żołądku pojawiają się mrówki. Rybie oczy mierzą na wskroś twoją postać, jak gdyby miała za chwilę zniknąć. To moje pierwsze wrażenia z dawnego Kaliningradu.

Jednak za granicą krajobraz jest właściwie podobny. Może trochę bardziej płasko. Różnice uświadamiasz sobie, gdy autobus mija starsze kobiety z lokalnymi potrawami w słoikach oraz w toalecie dworcowej na tzw. narciarza. Dworzec pełen drewnianych budek z alkoholem w kartonach. Często metylowym. Ale za to przed wejściem miłe staruszki z pierogami z mięsem. Do dziś je pamiętam. Tak były pyszne, choć znajomy Rosjanin zniechęcał na wszelkie możliwe sposoby, że niby farsz lekko przegnił. Zresztą podobno bezpieczniej do wszelkiej konsumpcji zastosować wysokoprocentową odtrutkę. To w telegraficznym skrócie Kaliningrad (nie wiem, dlaczego w Polsce zmieniono nazwę na Królewiec o brzmieniu nawiązującym do tradycji monarchistycznych) 30 lat temu. Byłam tam chyba dwa razy, na szczęście z byłym już narzeczonym oraz raz ze znajomym pochodzącym z Republiki Komi. To on powiedział mi po stronie polskiej, upewniając się, że szlaban został opuszczony i nikt nie będzie ścigał (do Rosji łatwiej wjechać niż wyjechać), że choć mieszka już w Polsce jakiś czas zupełnie legalnie, to zawsze przy przekraczaniu granicy z Rosją czuje lęk, że już stamtąd nie wróci.

Read More