{"id":2035,"date":"2026-04-30T11:30:28","date_gmt":"2026-04-30T09:30:28","guid":{"rendered":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/?p=2035"},"modified":"2026-04-30T11:37:37","modified_gmt":"2026-04-30T09:37:37","slug":"postrach-malych-i-duzych-czyli-garsc-o-wirusie-zika","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/?p=2035","title":{"rendered":"Postrach ma\u0142ych i du\u017cych, czyli gar\u015b\u0107 o wirusie ZIKA"},"content":{"rendered":"

\"\"<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

By Marta Kobla\u0144ska, as a translator, the translation based on ,,Nature” published research, January 2021, edited April 30, 2026, photo: AI-generated neural structure, Pixabay<\/p>\n

Zaka\u017cenie wirusem Zika (ZIKV) kobiety w ci\u0105\u017cy mo\u017ce skutkowa\u0107 samoistn\u0105 utrat\u0105 ci\u0105\u017cy, konieczno\u015bci\u0105 aborcji, urodzeniem martwego dziecka, zgonem dziecka po narodzinach albo wadami wrodzonymi, g\u0142\u00f3wnie mikrocefali\u0105 (ma\u0142og\u0142owiem) u dziecka. Ta ostatnia jest wad\u0105<\/span><\/span> wrodzon\u0105.\u00a0<\/span><\/span><\/strong><\/p>\n

Praca opublikowana w \u201eNature” w 2020\/21 roku i przet\u0142umaczona przez autork\u0119 tekstu do 10 stycznia 2021 roku mia\u0142a na celu zbadanie\u00a0in situ\u00a0<\/span><\/em>(miejscowo<\/span>) profilu odpowiedzi immunologicznej i mechanizm\u00f3w\u00a0uszkodzenia<\/span> kom\u00f3rek neuronalnych\/glejowych (neuron\u00f3w oraz astrocyt\u00f3w pe\u0142ni\u0105cych okre\u015blone i odr\u0119bne funkcje w m\u00f3zgu, cho\u0107 ich \u201edzia\u0142anie” w przypadku prawid\u0142owej pracy jest ze sob\u0105 skorelowane \u2013 przyp. MK) w przypadkach mikrocefalii zako\u0144czonych zgonem. Pr\u00f3bki tkanki m\u00f3zgowej zosta\u0142y pobrane od 15 zmar\u0142ych noworodk\u00f3w. Pr\u00f3bki tkanki pobierano od 10 noworodk\u00f3w z mikrocefali\u0105 z pozytywnym wynikiem na obecno\u015b\u0107 wirusa oraz od 5 noworodk\u00f3w pod kontrol\u0105 neonatologiczn\u0105 z wynikiem negatywnym na obecno\u015b\u0107 wirusa zmar\u0142ych z innych przyczyn. Struktura <\/span><\/span>o\u015brodkowego uk\u0142adu<\/span><\/span><\/span> nerwowego CNS zosta\u0142a zachowana. W przypadkach mikrocefalii, czynniki histopatologiczne pochodz\u0105ce z pr\u00f3bek tkankowych zosta\u0142y scharakteryzowane w trzech obszarach\/przedzia\u0142ach o\u015brodkowego uk\u0142adu nerwowego CNS (opon m\u00f3zgowo-rdzeniowych, przestrzeni oko\u0142onaczyniowej oraz <\/span><\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span><\/span><\/span>). Odkryte zmiany to g\u0142\u00f3wnie zwapnienia, martwica, neuronofagia, glejoza, guzki mikrogleju oraz naciek zapalny kom\u00f3rek jednoj\u0105drzastych.<\/span><\/span><\/p>\n

Miejscowa<\/span> odpowied\u017a immunologiczna przeciw Zika w o\u015brodkowym uk\u0142adzie nerwowym (CNS) nowonarodzonych jest z\u0142o\u017cona.<\/span> Pomimo przewa\u017caj\u0105cej ekspresji cytokin (czynnik\u00f3w prozapalnych) Th2, inne cytokiny takie jak Th1, Th17, Treg, Th9 oraz Th22 s\u0105 zaanga\u017cowane w proces degradacji kom\u00f3rkowej. W mniejszym stopniu, ale nadal mog\u0105 uczestniczy\u0107 w immunopatogennych mechanizmach choroby neuron\u00f3w w przypadkach mikrocefalii spowodowanej przez ZIKV zako\u0144czonych zgonem. Mikrocefalia to w du\u017cym uproszczeniu proces zmniejszania w\u0142a\u015bciwej masy kom\u00f3rkowej m\u00f3zgowia przy jednoczesnym zwi\u0119kszaniu proporcji uwodnienia – przyp. MK.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Wprowadzenie<\/strong><\/p>\n

Wirus Zika (ZIKV, rodzaj <\/span><\/span>Flavivirus, <\/i><\/span><\/span>rodzina <\/span><\/span>Flaviviridae<\/i><\/span><\/span>) zosta\u0142 wyizolowany w 1947 roku z <\/span><\/span>Macaca mulatta w <\/i><\/span><\/span>Lesie Zika w Ugandzie i podobnie do innych flawiwirus\u00f3w mo\u017ce powodowa\u0107 uszkodzenia p\u0142uc, nerek, w\u0105troby i m\u00f3zgu.<\/span><\/span><\/p>\n

W kontek\u015bcie trudno\u015bci prezentacyjnych, wiele bada\u0144 obecnie pr\u00f3buje scharakteryzowa\u0107 zwi\u0105zek zaka\u017cenia ZIKV z zespo\u0142em Guillaina-Barr\u00e9go oraz mikrocefali\u0105, jak r\u00f3wnie\u017c mechanizmy le\u017c\u0105ce u podstaw przekazywania wirusa drog\u0105 seksualn\u0105 oraz wertykaln\u0105. Jednak\u017ce na poziomie CNS nadal istnieje wiele luk we wsp\u00f3\u0142czesnym zrozumieniu mechanizm\u00f3w przyczyniaj\u0105cych si\u0119 do mikrocefalii wywo\u0142anej zaka\u017ceniem wirusem ZIKA. Opisywane badanie w istotnym stopniu wyja\u015bnia owe zawi\u0142o\u015bci.\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Niekt\u00f3re badania ju\u017c wcze\u015bniej udowodni\u0142y, \u017ce le\u017c\u0105ca u podstaw stopniowej \u015bmierci neuron\u00f3w infekcja jest bezpo\u015brednio zwi\u0105zana z mikrocefali\u0105, szczeg\u00f3lnie z powodu produkcji du\u017cej ilo\u015bci bia\u0142ka caspage 3 w neuronach kory m\u00f3zgowej. Jednak\u017ce z ca\u0142ym szacunkiem dla odpowiedzi immunologicznej, kt\u00f3ra zachodzi w m\u00f3zgu noworodk\u00f3w z mikrocefali\u0105, nie by\u0142o wcze\u015bniej bada\u0144, kt\u00f3re wykorzysta\u0142yby to podej\u015bcie do problemu. W szczeg\u00f3lno\u015bci brakuje bada\u0144 przygl\u0105daj\u0105cych si\u0119 <\/span><\/span>miejscowej<\/span><\/span><\/span> odpowiedzi immunologicznej w tkance mikro\u015brodowiska. Ta odpowied\u017a immunologiczna jest wa\u017cna w kontek\u015bcie zrozumienia immunopatogenezy obra\u017ce\u0144, jako \u017ce jest blisko zwi\u0105zana z mechanizmami <\/span><\/span>uszkodzenia<\/span><\/span><\/span> tkanki wywo\u0142ywanymi przez sam uk\u0142ad immunologiczny.<\/span><\/span><\/p>\n

Poniewa\u017c o\u015brodkowy uk\u0142ad nerwowy CNS jest \u201euprzywilejowany” immunologicznie w kontek\u015bcie g\u0142\u0119bokiej wybi\u00f3rczo\u015bci bariery krew-m\u00f3zg pod wzgl\u0119dem kinetyki kom\u00f3rek i przep\u0142ywu cytokin mi\u0119dzy krwi\u0105 a tkank\u0105, zbadanie miejscowego<\/span>\u00a0profilu odpowiedzi oraz mechanizmu\u00a0uszkodzenia<\/span> kom\u00f3rek neuronalnych jest istotne do zrozumienia patogenezy mikrocefalii powodowanej przez ZIKV.\u00a0<\/span><\/span>Dlatego te\u017c, poprzez rozpoznanie, \u017ce ten zwi\u0105zek mo\u017ce rzuci\u0107 nowe \u015bwiat\u0142o na immunopatogenez\u0119 schorzenia, praca naukowc\u00f3w opisuje badania\u00a0<\/span>lokalnego<\/span>\u00a0profilu odpowiedzi immunologicznej oraz mechanizmu\u00a0<\/span>uszkodzenia\u00a0<\/span>kom\u00f3rki neuronu u martwourodzonego noworodka oraz noworodk\u00f3w zainfekowanych ZIKV, kt\u00f3re zmar\u0142y po urodzeniu.<\/span><\/p>\n

Wyniki<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Badanie by\u0142o prowadzone na pr\u00f3bkach tkanki m\u00f3zgowej pobranych od 10 przypadk\u00f3w mikrocefalii. Pr\u00f3bki pobrano od 8 noworodk\u00f3w (dwie dziewczynki i sze\u015bciu ch\u0142opc\u00f3w) z czasem prze\u017cycia od 2 godzin do 27 dni (mediana jeden dzie\u0144) oraz dwojga martwo urodzonych noworodk\u00f3w (dziewczynka i ch\u0142opiec). Pi\u0119cioro pacjent\u00f3w (cztery dziewczynki i jeden ch\u0142opiec) wykorzystano do kontroli pr\u00f3bek w badaniu.<\/span><\/span><\/p>\n

Opis g\u0142\u00f3wnych <\/b><\/span><\/span>odchyle\u0144<\/b><\/span><\/span> histopatologicznych odkrytych u nowowrodk\u00f3w z mikrocefali\u0105 spowodowan\u0105 wirusem Zika<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Czynniki histopatologiczne pr\u00f3bek tkanki zosta\u0142y scharakteryzowane przez zmiany oponowe, oko\u0142onaczyniowe oraz mi\u0105\u017cszowe. Przekrwienie naczy\u0144 i nacieki zapalne, sk\u0142adaj\u0105ce si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z limfocyt\u00f3w i makrofag\u00f3w, by\u0142y obserwowane w oponach, przypominaj\u0105c wirusowe zapalenie opon m\u00f3zgowych. \u015arodowisko oko\u0142onaczyniowe wykazywa\u0142o przekrwienie z r\u00f3\u017cnym <\/span><\/span>nasileniem,<\/span><\/span><\/span> a naciek zapalny kom\u00f3rek jednoj\u0105drzastych nachodzi\u0142 na obszar Virchow-Robina. Analiza \u015brodowiska \u015br\u00f3dmi\u0105\u017cszowego wykaza\u0142a odchylenia o r\u00f3\u017cnym nasileniu, w tym glejoz\u0119, zwapnienia, neuronofagi\u0119, martwic\u0119, guzki mikrogleju, wakuolizacj\u0119 oraz zanik neuron\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

Ocena immunohistochemiczna<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Zaobserwowanie koloru br\u0105zowego we fragmentach tkanki zosta\u0142o zdefiniowane jako faktyczne barwienie immunologiczne do oceny r\u00f3\u017cnych proces\u00f3w, w tym mechanizm\u00f3w <\/span><\/span>uszkodzenia<\/span><\/span><\/span> tkanki oraz odpowiedzi uk\u0142adu odporno\u015bciowego gospodarza w tkance <\/span><\/span>uszkodzonej<\/span><\/span><\/span> infekcj\u0105 ZIKV. <\/span><\/span><\/p>\n

Barwienie immunologiczne bia\u0142ka caspase 3 w trzech analizowanych przedzia\u0142ach (opon m\u00f3zgowo-rdzeniowych, przestrzeni oko\u0142onaczyniowej oraz\u00a0<\/span>mi\u0105\u017cszu)<\/span> istotnie si\u0119 r\u00f3\u017cni\u0142o w por\u00f3wnaniu z grup\u0105 kontroln\u0105.<\/span>\u00a0<\/span><\/span>Zwy\u017cka ekspresji bia\u0142ka caspase 3 by\u0142a szczeg\u00f3lnie oznaczana w\u00a0<\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span>, zw\u0142aszcza w przypadkach\u00a0<\/span>uszkodzenia<\/span> kom\u00f3rek neuronalnych w korze m\u00f3zgowej, w kt\u00f3rych g\u0142\u0119bokie barwienie by\u0142o obserwowane w neuronach zwakualizowanych (o du\u017cym nasyceniu wod\u0105 \u2013 przyp. MK) oraz apoptotycznych, czyli takich, w kt\u00f3rych zachodzi\u0142 proces programowanej \u015bmierci kom\u00f3rki.<\/span><\/p>\n

Charakterystyka nacieku kom\u00f3rki<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Opis fenotypu\u00a0<\/span>miejscowego<\/span> nacieku zapalnego ujawni\u0142 obecno\u015b\u0107 kom\u00f3rek z antygenem i astrocyt\u00f3w (S100), kom\u00f3rek (CD57) naturalnie niszcz\u0105cych potencja\u0142 prozapalny w postaci kom\u00f3rek (NK), M1 makrofag\u00f3w\/mikrogleju (CD68), M2 makrofag\u00f3w\/mikrogleju (CD163), limfocyt\u00f3w T (CD8+, CD4+) oraz kom\u00f3rek regulacyjnych T (Treg) (FoxP3).<\/span><\/span><\/p>\n

Kom\u00f3rki z antygenem S100 zosta\u0142y zaobserwowane w trzech analizowanych przedzia\u0142ach. Odkryto znacz\u0105ce r\u00f3\u017cnice w por\u00f3wnaniu z grup\u0105 kontroln\u0105. W przypadkach, w kt\u00f3rych obserwowano pogrubienie opon m\u00f3zgowo-rdzeniowych oraz oznaczone unaczynienie, barwienie immunologiczne S100 by\u0142o zwi\u0105zane z obecno\u015bci\u0105 antygenu znajduj\u0105cego si\u0119 w kom\u00f3rce. Takie ,,zmodyfikowane” kom\u00f3rki by\u0142y odnajdywane w <\/span><\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span><\/span><\/span> oraz przestrzeni oko\u0142onaczyniowej, jak r\u00f3wnie\u017c w obszarach kory m\u00f3zgowej charakteryzuj\u0105cych si\u0119 ubytkiem neuron\u00f3w. W <\/span><\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span><\/span><\/span> nerwowym <\/span><\/span>g\u0142\u0119bokie<\/span><\/span><\/span> immunobarwienie zaobserwowano w astrocytach gemistrocytarnych. (Astrocyty to kom\u00f3rki m\u00f3zgowe – upraszczaj\u0105c- odpowiedzialne w toku przekszta\u0142ce\u0144 i wzrostu za funkcje motoryczne, czyli zdolno\u015b\u0107 do poruszania, ale mog\u0105 mie\u0107 r\u00f3wnie\u017c udzia\u0142 w transmisji sygna\u0142\u00f3w s\u0142uchowych oraz generowaniu mowy – przyp. MK).\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

W trzech omawianych przedzia\u0142ach, liczba kom\u00f3rek CD57\u2009+\u2009NK (kom\u00f3rki prozapalne) by\u0142a wi\u0119ksza w jednoj\u0105drzastym nacieku zapalnym. R\u00f3\u017cnice by\u0142y obserwowane w \u015bredniej liczbie kom\u00f3rek CD68 i CD163 \u2013 pozytywnych, kt\u00f3re charakteryzuj\u0105 si\u0119 odpowiednio obecno\u015bci\u0105 M1 i M2 makrofag\u00f3w\/mikrogleju. Nie zanotowano istotnej r\u00f3\u017cnicy w ekspresji CD68 w por\u00f3wnaniu z grup\u0105 kontroln\u0105. Dla kontrastu, ekspresja CD163 by\u0142a wy\u017csza w przypadkach objaw\u00f3w stanu zapalnego opon i m\u00f3zgu, czemu towarzyszy\u0142a <\/span><\/span>silna<\/span><\/span><\/span> proliferacja naczyniowa (rozrastanie si\u0119 naczy\u0144) oraz ogniskowa martwica w warstwie korowej.<\/span><\/span><\/p>\n

P\u00f3\u0142ilo\u015bciowa analiza subpopulacji limfocyt\u00f3w T (CD8, CD4) oraz kom\u00f3rek Treg (FoxP3) uwidoczni\u0142a zwi\u0119kszon\u0105 ekspresj\u0119 tych marker\u00f3w w trzech przedzia\u0142ach, zw\u0142aszcza w obszarach wykazuj\u0105cych g\u0119sty jednoj\u0105drzasty naciek. <\/span><\/span><\/p>\n

Profil cytokinowy i czynniki zaanga\u017cowane w odpowiedzi na stan zapalny<\/b><\/span><\/span><\/p>\n

Analiza profilu cytokinowego i czynnik\u00f3w zapalnych w pr\u00f3bkach wykaza\u0142a ekspresj\u0119 cytokin: interferon\u00f3w IFN-\u03b3, IFN-\u03b1, IFN-\u03b2, interleukinu IL-6, IL-12A, IL-1\u03b2 oraz czynnika martwicy nowotwor\u00f3w TNF-\u03b1; interleukinu IL-4, IL-10, IL-33, IL-37 oraz transformuj\u0105cego czynnika wzrostu beta 1 TGF-\u03b21; interleukinu IL-9, IL-17, IL-23 oraz IL-22, jak r\u00f3wnie\u017c enzym\u00f3w iNOS i arginazy 1 (enzymu z grupy hydrolaz). Istnia\u0142a dominacja marker\u00f3w Th2, kt\u00f3rym towarzyszy\u0142y cytokiny prozapalne, iNOS, i arginaza 1. Wykazywa\u0142y one zwi\u0119kszon\u0105 ekspresj\u0119 w wyszczeg\u00f3lnionych trzech przedzia\u0142ach w por\u00f3wnaniu z grup\u0105 kontroln\u0105. W oponach m\u00f3zgowo-rdzeniowych ekspresja kom\u00f3rkowa by\u0142a znacz\u0105ca w jednoj\u0105drzastym nacieku zapalnym, a przestrze\u0144 oko\u0142onaczyniowa uwidoczni\u0142a podobny wz\u00f3r immunobarwienia.\u00a0<\/span><\/span>Immunoekspresja iNOS, arginazy 1 i cytokin, szczeg\u00f3lnie interleukin\u00f3w IL-4, IL-10, IL-12A, IL-23 oraz IL-33, by\u0142a\u00a0<\/span>bardziej intensywna<\/span>\u00a0w\u00a0<\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span> m\u00f3zgu.<\/span><\/span>\u00a0Ekspresja by\u0142a obserwowana w jednoj\u0105drzastym nacieku zapalnym, w obszarach zwakuolizowanych neuron\u00f3w, w obszarach martwicy oraz w kom\u00f3rkach apoptotycznych.<\/span><\/span><\/p>\n

Wirus Zika jest czynnikiem zaka\u017anym, kt\u00f3ry wywo\u0142ywa\u0142 wiele razy niepok\u00f3j na \u015bwiecie i tzw. outbreaks (ogniska zapalne\/epidemiczne \u2013 przyp. MK)\u00a0 z powodu infekcji\/zaka\u017ce\u0144 mog\u0105cych spowodowa\u0107 \u015bmier\u0107 p\u0142odu oraz powik\u0142ania u noworodk\u00f3w, w tym mikrocefali\u0119. Rezultaty uzyskane w opisywanej pracy polegaj\u0105ce na badaniu martwo urodzonych dzieci oraz noworodk\u00f3w, kt\u00f3rych zgon zosta\u0142 spowodowany ZIKV, uwidoczni\u0142y rzeczywisty i z\u0142o\u017cony zwi\u0105zek mi\u0119dzy odpowiedzi\u0105 immunologiczn\u0105 a wyst\u0119powaniem procesu niszczenia kom\u00f3rki. W tym badaniu g\u0142\u00f3wnymi rodzajami \u015bmierci kom\u00f3rki by\u0142y martwica i apoptoza. Jak pisz\u0105 badacze, zaobserwowali oni, \u017ce immunoekspresja interleukin IL-4, IL-10, IL-33, enzym\u00f3w iNOS, oraz arginazy 1 by\u0142a zwi\u0119kszona w przypadkach, w kt\u00f3rych neuronalna martwica w warstwie korowej okazywa\u0142a si\u0119 bardzo g\u0142\u0119boka. Po\u015br\u00f3d tych marker\u00f3w interleukina IL-33 mo\u017ce by\u0107 kluczowym czynnikiem niezb\u0119dnym do dalszego obja\u015bnienia genezy neuronalnej martwicy, jako \u017ce ta cytokina bezpo\u015brednio uczestniczy w procesie nekroptozy b\u0119d\u0105cej rodzajem zaprogramowanej \u015bmierci kom\u00f3rki. (Paradoksalnie du\u017ce uwodnienie kom\u00f3rek m\u00f3zgowia przyspiesza procesy martwicze z uwagi na obecno\u015b\u0107 wirusa – przyp. MK).\u00a0<\/span><\/span><\/p>\n

Apoptoza jest prawdopodobnie kluczowym typem \u015bmierci kom\u00f3rki zaanga\u017cowanym w wywo\u0142anie uszkodzenia CNS spowodowanego ZIKV. W obecnym badaniu ekspresja bia\u0142ka caspase 3 by\u0142a zwi\u0119kszona, szczeg\u00f3lnie w <\/span><\/span>mi\u0105\u017cszu<\/span><\/span><\/span> obejmuj\u0105cym obszary kory m\u00f3zgowej. Te odkrycia wsp\u00f3\u0142istniej\u0105 z wynikami modeli eksperymentalnych in vitro oraz sugeruj\u0105 apoptoz\u0119 jako g\u0142\u00f3wny czynnik \u015bmierci kom\u00f3rki neuronalnej i zmniejszonej masy m\u00f3zgowej u ludzi.\u00a0<\/span><\/span>Dodatkowo zwi\u0119kszona ekspresja caspase 3, zw\u0142aszcza w\u00a0<\/span>mi\u0105\u017cszu,<\/span> korelowa\u0142a pozytywnie z ekspresj\u0105 zestawu cytokin, kt\u00f3re bezpo\u015brednio lub po\u015brednio s\u0105 zwi\u0105zane ze zjawiskiem procesu programowanej \u015bmierci kom\u00f3rki.<\/span><\/p>\n

Fenotyp kom\u00f3rek wywo\u0142uj\u0105cych odpowied\u017a immunologiczn\u0105 przeciw ZIKV w trzech opisywanych przedzia\u0142ach sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z antygenu obecnego w kom\u00f3rce i astrocyt\u00f3w (S100), kom\u00f3rek NK CD57), M1 makrogag\u00f3w\/mikrogleju (CD68), M2 makrofag\u00f3w\/mikrogleju (CD163), limfocyt\u00f3w T (CD4+, CD8+) oraz kom\u00f3rek Treg (FoxP3). Immunobarwienie dla S100 w oponach m\u00f3zgowo-rdzeniowych i przestrzeni oko\u0142onaczyniowej wskazywa\u0142o, \u017ce astrocyty oko\u0142onaczyniowe oraz kom\u00f3rki z antygenem mog\u0105 aktywnie uczestniczy\u0107 w odpowiedzi neurozapalnej. Kilka bada\u0144 nad flawiwirusami zaraportowa\u0142o bezpo\u015bredni zwi\u0105zek kom\u00f3rek z antygenem z wywo\u0142aniem neurodestrukcyjnego procesu z powodu neurozapalenia. W modelu eksperymentalnym odnotowano, \u017ce ZIKV infekuje ogromn\u0105 liczb\u0119 astrocyt\u00f3w obecnych w warstwach korowych oraz subkorowych.<\/span><\/span><\/p>\n

Interesuj\u0105cym odkryciem jest to, \u017ce zaka\u017cenie astrocyt\u00f3w by\u0142o blisko zwi\u0105zane ze zwi\u0119kszon\u0105 ekspresj\u0105 genu AXL. Innym aspektem, kt\u00f3ry zosta\u0142 poddany dyskusji w kontek\u015bcie wyd\u0142u\u017conej infekcji astrocyt\u00f3w (zaka\u017cenia wirusem, czyli wi\u0105zaniami mi\u0119dzy bia\u0142kami struktur m\u00f3zgowia a wirusowymi – przyp. MK), jest to, \u017ce odporno\u015b\u0107 ZIKV (silna budowa genetyczna – przyp. MK) mo\u017ce prowadzi\u0107 do zwi\u0119kszonej obecno\u015bci wirusa w warstwie korowej i zaka\u017cenia dodatkowych kom\u00f3rek kory m\u00f3zgowej (zwi\u0119kszonej ilo\u015bci wirusa w m\u00f3zgu, gdy\u017c proces namna\u017cania trwa – przyp. MK). Co wi\u0119cej, badania udowodni\u0142y, \u017ce utrata astrocyt\u00f3w w korze m\u00f3zgowej mo\u017ce wywo\u0142a\u0107 powstanie procesu zapalnego, uog\u00f3lnion\u0105 \u015bmier\u0107 kom\u00f3rki oraz zmniejszenie g\u0119sto\u015bci gleju i populacji neuron\u00f3w. To za\u015b ostatecznie skutkuje powstaniem zwapnie\u0144, kt\u00f3re s\u0105 powszechnie odkrywane w przypadkach wrodzonych zaka\u017ce\u0144 i mikrocefalii z powodu ZIKV.<\/span><\/span><\/p>\n

Autorka powy\u017cszego t\u0142umaczenia dzi\u0119kuje badaczom oraz redakcjom pisma i serwisu online \u201eNature” za mo\u017cliwo\u015b\u0107 przet\u0142umaczenia badania na j\u0119zyk polski.\u00a0 Jednocze\u015bnie zastrzega, aby w razie potrzeby uzyskania dodatkowych wyja\u015bnie\u0144 lub informacji zwraca\u0107 si\u0119 bezpo\u015brednio do lekarzy zajmuj\u0105cych si\u0119 leczeniem mikrocefalii (jest to mo\u017cliwe) albo naukowc\u00f3w.<\/p>\n

\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

By Marta Kobla\u0144ska, as a translator, the translation based on ,,Nature” published research, January 2021, edited April 30, 2026, photo: AI-generated neural structure, Pixabay Zaka\u017cenie wirusem Zika (ZIKV) kobiety w ci\u0105\u017cy mo\u017ce skutkowa\u0107 samoistn\u0105 utrat\u0105 ci\u0105\u017cy, konieczno\u015bci\u0105 aborcji, urodzeniem martwego dziecka, zgonem dziecka po narodzinach albo wadami wrodzonymi, g\u0142\u00f3wnie mikrocefali\u0105 (ma\u0142og\u0142owiem) u dziecka. Ta ostatnia […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"advanced_seo_description":"","jetpack_seo_html_title":"","jetpack_seo_noindex":false,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[5,4,10,1,6],"tags":[],"class_list":["post-2035","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-evolution-in-a-nutshell","category-genetics","category-health-security-in-a-nutshell","category-healthmedical-security","category-medicine-in-a-nutshell"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2035","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2035"}],"version-history":[{"count":34,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2035\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2069,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2035\/revisions\/2069"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2035"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2035"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/evolutionandsecurity.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2035"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}